13 miast, 17 dni, więcej niż 4000 kilometrów, 17 nieprzespanych nocy, 15 uczestników, dziesiątki wywiadów, setki błyszczących dziecięcych oczu, tysiące nowych przyjaciół – Eurobus można opisać różnie…

Spróbujmy popatrzyć na Eurobus oczami uczestniczki z Niemiec – Aneki Flamm

Jak to wyglądało: Eurobus-2, Ukraina – 8-24 maja 2009 roku

/Aneka Flamm/

Dzień 1 i 2 – Warszawa

W pierwszy dzień podróży spotkaliśmy się w Warszawie, poznaliśmy się i wsiedliśmy do naszego autobusu. Po miłym spotkaniu i nocnych rozrywkach w mieście (niektórzy z nas po raz pierwszy zapoznali się z przepisem «piwo+sok» i pozostali zadowoleni) wzięliśmy udział w paradzie Roberta Schumana. Następnie po raz pierwszy przejechaliśmy autobusem i dotarliśmy do akademika, gdzie spędziliśmy noc i poznaliśmy nowych przyjaciół.

Dzień 3 – polsko-ukraińska granica, Wołodymerec i Dubrowycia

Po długiej podróży i po przekroczeniu przejścia granicznego już pierwszego dnia zobaczyliśmy ukraińskie wiejskie krajobrazy. Dotarliśmy do Wołodymercia późno wieczorem i spędziliśmy noc w hotelu, który znajduje się bardzo daleko od cywilizacji (na obrzeżach miasta)(to było dobrą formą odpoczynku od miejskiego życia w Warszawie). Następnego poranka odwiedzaliśmy wspaniałą szkołę, w celu przeprowadzenia pierwszego szkolenia dla młodzieży. Wkrótce wyruszyliśmy autobusem do Dubrowyci, gdzie zorganizowaliśmy wystawę fotograficzną i konkursy. Po obiedzie rozmawialiśmy z miejscową młodzieżą. Wieczorem, nasz autobus już jechał do Korostenia.

Dzień 4 i 5 – Korosteń

Po przyjeździe do Korostenia większość została rozlokowana w rodzinach. Osobiście pozytywnie zdziwiła mnie gościnność ukraińskich rodzin, które nas przyjmowały. Rodziny były bardzo sympatyczne. Wspaniale spędziliśmy czas rozmawiając do późnej nocy.
Rano przeprowadziliśmy jeszcze parę szkoleń w miejscowej szkole. Tym razem stworzyliśmy wielką mapę Europy, zadanie to wszystkich rozbawiło.

W ten dzień kontynuowaliśmy nasz program w centrum Korostenia, podzieliliśmy się na trzy grupy. Jedna z grup odwiedziła dom dziecka, gdzie malowała i bawiła się z dziećmi w różne gry. Inna sadziła kwiaty w formie flag Ukrainy i UE w centrum miasta, trzecia grupa pomagała zakładać oznaczenia na drzewach w miejscowym parku.

Wieczorem po raz pierwszy wybraliśmy się na łono natury w pobliżu miasta. Miejscowi organizatorzy przynieśli nam jedzenie, mieliśmy przygotować tradycyjne potrawy krajów uczestników. Barszcz udał się bardzo dobrze (tak samo jak ten, który jedliśmy dwa razy dziennie) wszyscy spędzaliśmy dobrze czas. Chciałabym podkreślić, że poznaliśmy jedną z najważniejszych przyjaciółek podczas naszej podróży – kozę, która ma na imię Roza-Maria. Roza-Maria tęsknimy za tobą.

Z niecierpliwością czekaliśmy na ostatni wieczór w rodzinach u których mieszkaliśmy. Rano wyjeżdżaliśmy do Kijowa.

Dzień 6 – Kijów
Do Kijowa przyjechaliśmy późnym rankiem. W czasie kiedy czworo z nas było na małej konferencji prasowej w agencji wiadomości «Ukraińskie wiadomości», reszta po raz pierwszy odwiedziła biuro miejscowej pozarządowej organizacji, która była partnerem projektu Eurobus. Następnie jeden z członków tej organizacji oprowadził grupę po mieście i pokazał najważniejsze miejsca, takie jak Muchajliwka.

i Sobór Sofijski,

Główną ulicę Chreszczatyk, Andrijwski Uzwiz i brzegi Dniepru

Chociaż musieliśmy się śpieszyć, to zobaczyliśmy kilka przepięknych miejsc w Kijowie i wspaniale spędziliśmy czas. Oprócz tego, zdążyliśmy przeprowadzić akcję «Czemu Ukraina nie jest w Europie?»

Wieczorem wyruszyliśmy do Liubotyna, by przeprowadzić tam następne szkolenia.

Dzien 7 – Liubotyn

Po pięknej nocy w naszych różowych apartamentach, zjedliśmy śniadanie w Liubotynie, w Monte Karlo – jednym z wielu nocnych klubów, który mieliśmy możliwość odwiedzić rano. Rozkoszowaliśmy się nie tylko jedzeniem, ale i atmosferą.

Po zwykłym „lekkim” jedzeniu (sałatka i przygotowane mięso) miało się odbyć następne szkolenie w miejscowej szkole. Dzieci były niesamowite, a niektórzy z nas po szkoleniu otrzymali status Pop-gwiazd.

Udany poranny program był kontynuowany zabawami i muzyką na dworcu kolejowym. TaRuta – zespół muzyczny, który wspierał nasz projekt – zmusił wszystkich do tańca i zadziwił nas tradycyjną ukraińską muzyką, zmieszaną z współczesnymi elementami rocku.

Kontynuowaliśmy do zachodu słońca, po czym wyjechaliśmy do Charkowa. Dotarliśmy tam późnym wieczorem, do centrum miasta – placu Wolności. Na szczęście Ci, którzy mieli nas odebrać, już tam czekali. Naszej czwórce poszczęściło się zostać u dziewczyny, o której możemy z pewnością powiedzieć, że zostaniemy przyjaciółmi na zawsze – Oksana, jesteś najlepsza!

Dzień 8 i 9 – Charków

Nasz pierwszy dzień w Charkowie spędziliśmy na konferencjach i wywiadach… Spotkaliśmy się późnym rankiem, by krótko omówić tematy rozmów i dokonać wyboru osób którzy będą występować, a później rozmawialiśmy o możliwościach wymian międzynarodowych, które skupiają się na młodzieży.

Nasz drugi dzień pobytu w Charkowie można nazwać najbardziej sportowym dniem całej podróży: rano spotkaliśmy się obok pomnika Lenina na placu Wolności z młodzieżą z różnych Euroklubów miasta. Ale zamiast szkoleń miejscowi organizatorzy przygotowali dla nas zabawną niespodziankę – kwest po miastu.

Szczerze nie pamiętam, kiedy ostatnio biegałam więcej niż wtedy od rana, tym bardziej, że byliśmy w zwykłym ubraniu, z plecakami na plecach, kamerą w rękach i zagadkami w głowie. Zabawnie!? Entuzjazm dzieci z mojej grup był po prostu nie do wiary. I … ja też myślę, że przebiegłam więcej niż jakakolwiek inna grupa, byliśmy na finiszu 40 minut wcześniej od innych. To była bardzo dobra zmiana sytuacji, bardzo dużo siedzieliśmy w autobusie, na konferencjach i w szkołach ostatnimi dniami. Jeszcze w ten sam dzień mieliśmy konferencję, a wieczorem wszyscy razem bawiliśmy się w klubie.

Dzień 10 – Zadonecke

Ten dzień znowu spędziliśmy na łonie natury obok wioski Zadoneckie. Nie tylko wspaniale spędziliśmy czas obok ogniska, ale również byliśmy na wycieczce w parku narodowym i posłuchaliśmy zwierząt które tam mieszkają.

Około godziny zbieraliśmy śmieci, mając nadzieję chociażby odrobinę pomóc miejscowemu ekosystemowi w lesie (i oczywiście uchronić piękno tego miejsca), po tym poszliśmy bawić się, grać w frisbee i pleść bransoletki. To był dzień odpoczynku dla każdego z nas…

Dzień 11 – Zołociw

Noc spędziliśmy w pensjonacie, w lesie, po czym, następnego dnia wyjechaliśmy do innego miasta w obwodzie Charkowskim. Od rana znowu odwiedziliśmy szkołę, gdzie miło i ciepło powitała nas jej administracja i uczniowie. Oni nie tylko byli ubrani w ukraińskie narodowe ubrania, ale pięknie śpiewali i poczęstowali nas tradycyjnym ukraińskim chlebem – Korowajem, który my podzieliliśmy między sobą w naszej następnej podróży, przy czym cały czas wracaliśmy myślami do Zołociwa.

Zorganizowali dla nas również wycieczkę do znanego muzeum Hryhorija Skoworody, która pomogła nam oderwać się od napiętego programu.

Było to dla nas bardzo odkrywcze, wysłuchaliśmy historii o inspirującym życiu i pracy Hryhorija Skoworody, szczególnie zapamietaliśmy jego ostatnie słowa: „Świat starał się złapać mnie, ale tak i nie złapał”.

Dzieci z miejscowych szkół dołączyły do naszej grupy podczas wycieczki i bardzo uważnie słuchały wszystkich legend o życiu Skoworody, zresztą tak samo jak my. Po odwiedzeniu muzeum pojechaliśmy do Pałacu Twórczości Dziecka, gdzie dzieci zajmują się sztuką i muzyką. Dzieci robią tam niesamowite rzeczy. Wykorzystują zwykłe materiały, na przykład zapałki czy butelki. Genialne!

Mieliśmy okazję odwiedzić muzyczny koncert (który został zorganizowany specjalnie dla nas, jaki zaszczyt!) ukraińskich pieśni. Pod koniec każdy z nas zaczął klaskać i tańczyć obok swojego krzesła. Jestem pewna, że ten dzień utkwił w pamięci każdego z nas.

Dzień 12 – Łozowa
Nie wyolbrzymiając można powiedzieć, iż Łozowa zajęła osobliwe miejsce w sercu każdego z nas. Miejscowa szkoła i ludzie naprawdę bardzo pozytywnie nas zaskoczyli, zorganizowali festiwal z tradycyjną muzyką, tańcami, imprezami, połowa miasta bawiła się z nami.
Dziękujemy Tobie, Łozowa!
Szkoła którą odwiedziliśmy od rana, była tak gościnna, że zabrakło nam słów, po prostu byliśmy tacy szczęśliwi, rozkoszując się tą przywitalną ceremonią.
Spędziliśmy cały dzień rozmawiając z młodzieżą, rodzinami i urzędnikami na festiwalu i spotkaniach, wydaje mi się, iż zdjęcia pokażą więcej niż powiedzą słowa. Oto one:

Tradycyjna wystawa wykonana przez mieszkańców Łozowy. Ubrania są kolorowe, jak większość rzeczy na Ukrainie. To była prawdziwa przyjemność dla oczu!

Były teatralne wystąpienia jak i tradycyjne pieśni, pięknie zaśpiewane.

Niektóre dzieci były naprawdę bardzo młode. Oni też tańczyli tradycyjne tańce, bardzo zaskoczyła nas gra na tradycyjnym ukraińskim instrumencie banduri – to po prostu wyzwanie!
Bandury mają do 65 strun, dziewczyny grały przepięknie. My słuchaliśmy z podziwem!

Po południu zorganizowano dla nas wycieczkę do miejscowego muzeum historii oraz spotkanie z przedstawicielami miejscowych władz. Rozmawialiśmy o możliwościach wymiany międzykulturowej z miejscowymi organizacjami i zainteresowaną młodzieżą z Europy. Można wywnioskować, iż Eurobus i Łozowa tworzą wspaniały zespół!
Dzień 13 – Zaporizhia
Po pierwszej z dwóch nocy w starym sanatorium (który przekształcił się dla nas w jeden z najlepszych hoteli, bardzo nam się tam spodobało…) udaliśmy się w kierunku centrum Zaporizhia. Czekał na nas kwest w grupach z studentami, inicjatorami – zadanie polegało na robieniu zdjęć skupionych wokół socjalnych i ekologicznych problemów Zaporizhia. Oto jeden z wyników – zdjęcie «czerwonej rzeki», która cieknie prosto z przemysłowych regionów do miasta:

Oto również piękny widok na najdłuższą aleje w Europie:

Odwiedziliśmy również Fortecę, wyspę na Dnieprze, gdzie Dmytro Bajda połączył różne grupy kozaków w trakcie budowy pałacu w XVI wieku – jedno z najważniejszych wydarzeń w historii kozactwa. Zadziwia życie, które kiedyś tu było. Zobaczcie sami:

Widok z Chortuci na Dniepr ta Zaporizhia.

Dzień 14 – Melitopol
Melitopol również miał dużo do zaoferowania. Miasto w którym mieszka ponad 100 narodowości, przywitało nas w miejscowym centrum kulturowym. Przeprowadzaliśmy szkolenia dla bardzo obeznanych studentów, a później odwiedziliśmy Centrum żydowskiej społeczności. Tam nauczyliśmy się malować na szkle, piec tradycyjny żydowski chleb i robić małe bułgarskie lalki na szczęście. Bardzo dobrze spędziliśmy czas i byliśmy bardzo zadowoleni z pobytu w Melitopoliu.

Następnie pojechaliśmy do «Kamiennej Mogiły», miejsce archeologiczne na Ukrainie z dużą ilością jaskiń i z rysunkami z epoki kamiennej. W niektórych miejscach nadal są prowadzone wykopaliska. Warto powiedzieć, iż każdy może chodzić i skakać po wielkiej «kupie kamienia», sprawia to dużą frajdę.

Dzien 15 – Berdiańsk
Naszym końcowym punktem przed powrotem do Kijowa był Berdiańsk. Tak, miasto na brzegu Morza Azowskiego… wreszcie dzień na wybrzeżu!!! Rano mieliśmy jeszcze parę spraw z mieszkańcami – najpierw kwest w mieście, później konferencja prasowa, następnie trafiliśmy na plażę, o której tak długo marzyliśmy.

Na plaży świetnie spędziliśmy czas z miejscową młodzieżą, przeprowadziliśmy małe szkolenie, wieczorem kolacja i mała wielokulturowa impreza.

Niestety, dobre rzeczy szybko się kończą… Tak doszedł końca nasz projekt, nasza szalona podróż. Ale na pewno coś bardzo ważnego pozostanie w naszych sercach, w sercach rodziny z Eurobusu.

W związku z tym – do zobaczenia!

Na dworze +3, pada deszcz i wydawałoby się, że nic już nie wskazuje na to, że jest zima, a tym bardziej, że nadchodzą święta.

Ale nie dotyczy to ‘Friszników’ ( członków Fundacji Regionalnych Inicjatyw)! Dzisiaj, 28 grudnia, odbyła się Wieczór z Eurobusem.
Wydarzenie to miało miejsce w Muzeum Literatury, zaproszeni byli przedstawiciele aktywnej młodzieży. Najważniejszą rzeczą, którą każdy uczestnik miał mieć przy sobie, był dobry humor.

Pierwszym i najważniejszym punktem programu był pokaz filmu „Eurobus. Młodzież dla młodzieży. UE – Ukrainie”. Film na który wszyscy tak długo czekali i który został pokazany uczestnikom jeszcze przed premierą.

Film został nakręcony podczas jednego projektu, który miał miejsce w maju 2009 roku, z inicjatywy FRI oraz przy wsparciu polskiej i niemieckiej organizacji. Na imprezie byli obecni także przedstawiciele szkoły №73 z Charkowa oraz przedstawiciele młodzieżowej organizacji „Obcowanie się bez granic” z Liubotyna, którzy byli partnerami FRI w czasie przeprowadzenia Eurobusu. Po obejrzeniu filmu znaleźli się nie liczni krytycy, ale u większości osób ten film wzbudzał nostalgiczne, pozytywne uczucia.

Wkrótce odbędzie się premiera filmu „Eurobus2. Młodzież młodzieży. UE – Ukrainie”.

Jak wieś, miasteczko albo miasto może stać się uczestnikiem Eurobusu ?

Do tego niezbędne jest, żeby do 22 lutego 2010 roku wypełnić i przesłać aplikację uczestnictwa miejscowości. Aplikację należy przesłać na adres e-mailowy : eurobus.fri@gmail.com

Kto może aplikować ?

Aplikację projektową może złożyć każdy, kto pragnie pomóc ukraińskiej wsi:
- obywatele Ukrainy, którym nieobojętny jest los młodzieży w ukraińskich wsiach;
- organizacje obywatelskie,
- zakłady budżetowe,
- lokalna administracja,
- lokalni aktywiści młodzieżowi liderzy, nauczyciele, wykładowcy);
- osoba, jaka składa aplikację, automatycznie bierze na siebie odpowiedzialność jako lokalny koordynator projektu albo zobowiązuje się wyznaczyć inną osobę, która podejmie się tego zadania i aktywnie  będzie pracowała przy prowadzeniu działań w ramach Eurobusu w danej miejscowości.

Eurobus 2010.W 2010 roku Eurobus pojedzie na ukraińską wieś i do maleńkich miasteczek. Docelowa grupa odbiorców – wiejska młodzież. Więcej szczegółów dotyczących projektu można przeczytać tutaj.

Jakie działania mogą się odbyć  w ramach Eurobusu 3 w Waszej miejscowości?

• Eurobus będzie rprzebywał w waszej miejscowości przez 2 dni;
• w tym czasie cudzoziemcy będą nocować w rodzinach;
• pierwszą częścią wizyty będą treningi, seminaria, nieformalne dyskusje z obcokrajowcami-mentorami dla młodzieży. Tematykę treningów i seminariów będzie można wybrać na początku i omówić na stronie internetowej;
• drugą częścią programu Eurobusu będą obchody Dnia Europy. Kluczowa idea – zaangażować lokalnych mieszkańców do wspólnych działań z cudzoziemcami. Może to być coś w rodzaju  ‘Toloky’  (budownictwo przystanku w technologii  tradycyjnej ukraińskiej chaty-mazanki, rozwiązanie problemu ekologicznego, prezentacja folkloru). Ogólnie, będzie to  swoiste świętowanie Dnia Europy w wiejskich miejscowościach. Główna idea święta – zrobić razem coś pożytecznego, razem w międzynarodowej grupie. Idea obchodów w każdej miejscowości będzie również  omawiana na specjalnie do tego stworzonej stronie projektu.

Główne zadania Eurobusu na rok 2010 :

• nawiązać osobiste kontakty і długotrwałe partnerskie relacje między młodzieżą z krajów UE i wiejską młodzieżą ukraińską;

• włączyć do aktywnych działań młodzież z wiejskich terenów Ukrainy;

• przekazać mieszkańcom wsi informacje o możliwościach dla młodzieży ukraińskiej w krajach UE, przedstawić europejską politykę młodzieżową;

• Odkryć przed UE ukraińską kulturę wsi poprzez ustanowienie intensywnych kontaktów między członkami załogi Eurobusu a ukraińską młodzieżą wiejską;

• rozwijać międzykulturowy dialog і łamać stereotypy o wielkiej różnicy między Ukraińcami i mieszkańcami UE;

• stymulować wykorzystanie technologii internetowych w wiejskich regionach Ukrainy.

czy mogę składać aplikację , jeśli nie mieszkam w danej miejscowości?

Tak, oczywiście! I wręcz trzeba to robić! Ale na Was ciąży odpowiedzialność za znalezienie odpowiedzialnej osoby, jaka mieszka w danej miejscowości i zostanie lokalnym koordynatorem. Informacje o nowych możliwościach dla wsi a przekazywanych przez internet przychodzą często za późno, dlatego możecie się stać pewnego rodzaju dobrodziejem, pomagając złożyć aplikację do udziału w  projekcie Eurobus pewnej miejscowości. Jeśli reprezentujecie organizację obywatelską, to wszystkie działania w ramach projektu będą realizowane pod Waszym patronatem, co stanie się dodatkowym szczeblem rozwoju waszego NGO’su.

Czy mogę wysłać kilka aplikacji ?
Tak. Jednak szczegółowo uzasadnijcie w aplikacji, czemu właściwie każda z tych miejscowości jest warta tego, żeby stać się uczestnikiem projektu Eurobus 2010.

Co da Waszej miejscowości udział w projekcie Eurobus 2010?
- treningi przygotowawcze z działalności obywatelskiej i przywództwa dla młodzieży wiejskiej (uczniowie starszych klas та студенти PTU). Trenerów zapewnią organizatorzy projektu;
- udział lokalnego koordynatora i 1 przedstawiciela lokalnej administracji (do 35 lat) w przygotowawczej wizycie-treningu “Europe inside”do Warszawy (7-9 maja 2010 roku);
- współfinansowanie działań związanych z organizacją świętowania Dnia Europy w ramach projektu;
- przyjazd Eurobusu i działania przygotowawcze w ramach projektu staną się:  potężnym motywatorem do aktywizacji młodzieży w miejscowości i regionie, polepszeniem miejscowej administracji, do rozwoju i wprowadzenia międzynarodowych młodzieżowych inicjatyw міжнародних  в przyszłości.

Za co odpowiada lokalny koordynator?
- pomoc w prowadzeniu przygotowawczych treningów w marcu;
- stworzenie wspólnie z kierownictwem projektu programu Eurobusu w swojej miejscowości;
- zakwaterowanie cudzoziemców w rodzinach lokalnych mieszkańców pod czas 2 dniowej wizyty Eurobusu;
- inne logistyczne zadania (np. miejsce posiłków, czy bezpiecznego parkingu dla Eurobusu);
- koordynacja działań w ramach obchodów Dnia Europy w Waszej miejscowości;
- komunikacja z miejscową administracją;
- lokalny koordynator jest przewodnikiem Eurobusu po swojej rodzinnej miejscowości!

A co jeśli nie mam doświadczenia w  koordynacji podobnych projektów?
Nasze zadanie – nauczyć. Właśnie dla tego, żeby stać się lokalnym koordynatorem, główne– pragnienie zrobienia czegoś wielkiego і dobrego dla swojej rodzimej miejscowości. Jeśli uważacie, że Wasz kraj tworzą: nie znani politycy a poszczególni obywatele, to Eurobus jest szansą właśnie dla Was!

Priorytety i kryteria
- aplikować mogą wsie z jakichkolwiek okręgów Ukrainy, jednak regionami priorytetowymi przy wyborze  miejscowości będą: Okręg: Żytomierski, Kijowski, Czerkaski, Sumski, Połtawski, Charkowski, Dniepropietrowski, Doniecki;
- aplikować mogą wsie, miasteczka i miasta z liczbą mieszkańców od 1000 do 15 000, jednak priorytetem będą miasteczka;

Czemu istnieje  priorytet względem regionów?
Trasa Eurobusu zależy od złożonych aplikacji. Właśnie dlatego przy wyborze miejscowości  bierzemy się logistyczną pracę nad trasą, w niektórych przypadkach Eurobus może nie być w stanie odwiedzić daleko od siebie oddalonych regionów. Oprócz tego, wschodnie regiony Ukrainy bardziej sceptycznie odnoszą się do UE і mają mniejsze możliwości rozwijania transgranicznej współpracy z cudzoziemcami.

Złóż aplikację weź udział w projekcie

Zapraszamy na staż asystenta koordynatora w młodzieżowym polsko-ukraińsko-niemieckim projekcie

«Eurobus3. Aktywujemy społeczności. UE – Ukraina»

www.eurobus.org.ua

List motywacyjny i CV prosimy nadsyłać do do 10 marca na adres:

eurobus3@diplomacy.pl

Szczegóły:

1. Asystent koordynatora

Termin: marzec-maj 2010
Miasto: Warszawa

Obowiązki:
• Korespondencja e-mailowa z zagranicznymi partnerami ;
• Praca nad ofertami sponsorskimi;
• Komunikacja z ukraińskimi i niemieckimi koordynatorami, koordynacja wspólnych działań;
• Pomoc w logistycznym planowaniu projektu;
• Pomoc w moderacji strony internetowej;
• Opieka nad VIP-ami podczas trwania projektu;
• Pomoc w zarządzaniu finansami projektu;

Wymagania

• płynna znajomość języka ukraińskiego i angielskiego w mowie i piśmie,mile widziana znajomość także rosyjskiego ;
• Znajomość obsługi poczty elektronicznej a także portali społecznościowych;
• dobra organizacja pracy własnej, umiejętność pracy samodzielnej
• wysoka kultura osobista

Oferujemy:

• Trening z zarządzania projektami;
• Udział w ‘Paradzie Schumana’ i seminarium (7-9 maja 2010);
• Możliwość zdobycia doświadczenia w koordynacji międzynarodowych projektów;
• Możliwość pełnego uczestnictwa w projekcie Eurobus (10 – 26 maja 2010);
• Pomoc we wdrożeniu własnych pomysłów projektowych: szukanie partnerów finansowych;
• List rekomendacyjny

Szczegóły projektu na oficjalnej stronie – www.eurobus.org.ua

Rekrutacja do projektu Eruobus 3 wystartowała

deadline – 15 marca

W maju 2010 po raz trzeci, grupa około piętnastu młodych Europejczyków wyruszy na dwutygodniową wyprawę po Ukrainie. Tym razem celem projektu będzie aktywizowanie młodzieży z ukraińskiej wsi.

Seminaria w lokalnych szkołach będą dla wielu młodych Ukraińców pierwszą możliwością spotkania się twarzą w twarz ze swoimi rówieśnikami z Unii Europejskiej.  Kontakt z około 6000 młodych Ukraińców będzie oparty na żywiołowych dyskusjach. Będą one sukcesywnie rozwijane w sieci.

Sesje doradcze dla wybranych inicjatyw regionalnych będą specjalne przygotowane dla łatwej nauki rozwoju (www.eurobus.org.ua / inicjatywy). Wspólne działania, koncerty, uroczystości, imprezy, cały program jest przygotowany tak by zaoferować jak najwięcej możliwości dla nie formalnej komunikacji i poznawania nowych przyjaciół.

Kto może aplikować na projekt i jak to zrobić?

Ktokolwiek czuje się młodym, zmotywowanym i gotowym do przygody z Eurobusem, może czuć się zaproszonym do składania aplikacji projektowej.

Termin składania wniosków rozpoczyna się 15 lutego 2010 a kończy 15 marca 2010. Prosimy o przesłanie wypełnionego formularza zgłoszeniowego na adres mailowy: eurobus3@diplomacy.pl

Ze względów logistycznych i finansowych, mieszkańcy Niemiec i Polski będą mieć pierwszeństwo wobec obywateli z innych krajów. Ze względu na wizyty w wiejskich miejscowościach komunikacja w języku angielskim może niekiedy być możliwa tylko w bardzo ograniczonym zakresie, co najmniej podstawowa znajomość języka ukraińskiego, rosyjskiego bądź obu będzie mile widziana.

Co nastąpi po złożeniu aplikacji?

Właściwa część projektu  rozpocznie się w maju 2010, począwszy od spotkania przygotowawczego w Warszawie w dniach 7 maja-9 maja a kończąc dwa tygodnie później znowu w Warszawie (dokładne daty zostaną ustalone wkrótce).

Oznacza to, że należy zainwestować trochę wolnego czasu  w marcu 2010 r. Będziesz musiał być obecny także podczas spotkania przygotowawczego i całego wyjazd w maju.

•  W marcu: w zależności od Twoich zainteresowań i kwalifikacji, możesz zacząć budować swoje osobiste seminarium, które odbędzie się w szkołach podczas odwiedzin Eurobusu. Nie musisz pracować w pojedynkę, jeśli chcesz, możesz trzymać się razem z trzema innymi członkami załogi!

•  Podobnie, ty albo dwójka z was może przejąć mentoring dla jednej lub kilku ukraińskich inicjatyw. Wymiana On-Line i doradztwo przy aktywnym wsparciu Ukraińców rozpocznie się w kwietniu, w tym refleksje na temat możliwych wspólnych działań i sposobów publicznego przedstawiania inicjatyw podczas wizyt Eurobusu na scenach.

•  Na spotkaniu przygotowawczym w Warszawie w dniu 7 maja-9 spotkasz się ze swoim partnerem projektowym z Ukrainy. To jest szansa, aby omówić osobiście ostatnie szczegóły przed faktycznym wyjazdem Eurobusu  na Ukrainę.

•  Podczas dwudniowej wizyty w Eurobusu w miejscu docelowym  Ty i Twój partner z Ukrainy będziecie prowadzić sesje doradcze i pomagać w koordynacji wspólnych działań wraz z organizacją pracowników.

•  W wyniku długoterminowych, projektów, nastawionych, powstanie indywidualne euro-ukraińskie partnerstwo .

Czego oczekujemy?

Sukces Eurobusu w dużym stopniu zależy od entuzjazmu  jego załogi ale nie tylko:

•  Musisz być otwarty, komunikatywny i łatwo nawiązywać kontakty w świecie międzynarodowym,

• Umiejętność pracy w zespole i radzenia sobie z trudnymi sytuacjami w sposób pozytywny.

•  Mile widziane będzie doświadczenie w zarządzaniu projektami,

•  Zaangażowanie polityczne, społeczne i kulturowe to z pewnością dodatkowy atut

• Językiem roboczym jest angielski. Specjalnie dla seminariów w ramach zajęć szkolnych oraz dla prowadzenia nieformalnych dyskusji, co najmniej podstawowa znajomość rosyjskiego, ukraińskiego bądź obu tych języków jest zalecana.

• dobry stan zdrowia

Co oferuje Eurobus?

• wspaniałą przygodę

•  pokrycie kosztów podróży z domu  do Warszawy i z powrotem, jednak tylko do pewnego stopnia.

• bezpłatne zwiedzanie, wyżywienie i zakwaterowanie u rodzin,  jak również pokrycie ewentualnych kosztów organizacyjnych.

• Wynagrodzenia ani diety nie będą wypłacane.

• Po zakończeniu trasy, zostaniesz członkiem społeczności Eurobus, a jeśli chcesz być aktywnym partnerem możesz kontynuować współpracę na konferencjach, spotkaniach i innych rodzajach działalności.

• certyfikat o udziale w projekcie

Pobierz formularz zgłoszeniowy