Misja Eurobusu w 2010 roku – aktywizować młodzież z wiejskich regionów Ukrainy!

Pomyślna realizacja projektu Eurobus w 2007 i 2009 roku stworzyła potrzebę i chęć przekształcenia Eurobusu w projekt, który mógłby być obecny podczas świętowania Dni Europy na Ukrainie. Pozytywne opinie członków załogi projektu jak i ponad 2000 beneficjentów projektu, stworzyły dużą potrzebę kontynuacji inicjatywy w 2010 roku. Już poprzednim razem zrozumiałym stało się, iż działania w ramach Eurobusu, są jak najbardziej aktualne w wiejskich miejscowościach.

W porównaniu z większymi miejscowościami, na małych wsiach ten projekt miał większy wpływ na społeczeństwo. Chociaż poprzednim razem skupiliśmy się na niewielkich miastach Ukrainy, to doświadczenie z 2009 roku pokazało konieczność skupienia się tylko i wyłącznie na wiejskich regionach, gdzie brak jest informacji o UE, na przykład o świętowaniu Dni Europy (tu troszeczkę zmieniałam treść zdania). Sytuacja młodzieży na wsiach jest o wiele gorsza niż ich rówieśników w miastach. Oni nie mają możliwości kontaktów z młodzieżą z krajów UE twarzą w twarz. Faktem jest, iż międzynarodowe partnerstwo między społeczeństwem ze wsi ukraińskich i ze wsi UE nie istnieje.

Z drugiej strony, ukraińskie wsie są niewiadomą «terra incognita» częścią Ukrainy dla społeczeństwa UE. Europejczycy przyjeżdżając na Ukrainę, odwiedzają duże miasta, takie jak Kijów i Lwów. W miastach odnajdują się w znanym sobie środowisku: porządek dnia, zabytki, sklepy, banki, butiki itd. Jednak warto podkreślić, iż wiejskie regiony i tradycje odgrywały ważną rolę w procesie rozwoju kraju i zaznaczeniu ukraińskiej etnicznej tożsamości. 50 lat temu ukraińska etniczna kultura i tradycje rozwijały się głównie na wsiach. Aby zobaczyć czym tak naprawdę jest Ukraina, skąd bierze swoje korzenie, by zrozumieć lepiej jej kulturę, konieczne jest odwiedzenie i zobaczenie ukraińskich wsi.